Wola

Fabryki

FABRYKA MUSZTARDY „A. SCHWEITZER” Drukuj

 

 

ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ ->

 

ul. Grzybowska 9

 

Powstała w 1856 r., a jej z założycielką była Augusta z Lehmanów Schweitzer (1821-1881), żona garbarza warszawskiego - Roberta Schweitzera (1814-1863). Małżonek przybył do Warszawy razem z ojcem, z jakiejś bliżej nie określonej miejscowości z Niemiec; po dojściu do pełnoletniości przejął założoną przez niego garbarnię. Niestety, będąc utracjuszem, nie liczył się z wydatkami i w 1850 r. doprowadził dobrze prosperujący zakład do progu bankructwa. Wtedy jego żona, pragnąc ratować rodzinę przed niedostatkiem, zaczęła fabrykować musztardę. Przedsięwzięcie okazało się trafione, w krótkim czasie wytwórnia zaczęła przynosić znaczne zyski, wówczas zatrudniono kilku pracowników. Początkowo mieściła się na posesji przy ul. Bielańskiej 9, następnie przeniesiona do własnej kamienicy przy ul. Królewskiej 17. Podstawowymi surowcami były gorczyca krajowa i holenderska oraz ocet francuski. Tak oto brzmiała pierwsza reklama drukowana w poczytnym „Kurierze Warszawskim”: 

"Augusta Schweitzer – trudniąca się w Warszawie wyrobem musztardy z gorczycy krajowej, holenderskiej i sarepskiej na occie francuskim, poleca szczególnie udaczne musztardy: truflową, dϋsseldorfską, korniszonową, kaparową (z nasion nasturcji), warszawską i francuską. Poleca się przeto pamięci Szanownej Publiczności". 

 

Kolejnymi właścicielami fabryki byli Adolf i Karol Emil Schweitzerowie, którzy w 1905 r. przenieśli wytwórnię ze Śródmieścia na ul. Grzybowską 9 - na warszawskiej Woli. Po śmierci Adolfa firmę prowadził jego brat – Karol. Od 1938 r. zakład przeszedł w ręce dwóch synów Adolfa: Alfreda (1900), Karola Wiktora (1902) oraz syna Karola Emila – Aleksandra (1901). Brat ostatniego – Emil Schweitzer (1909-1935), młodszy syn Karola Emila, był członkiem kadry zawodników motocyklowych; razem z inż. Edwardem Manteufflem skonstruował motocykl SM, zginął podczas próby bicia rekordu szybkości na torze w Warszawie. 

 

Fabryka firmy „A. Schweitzer” produkowała musztardy o następujących nazwach: „Extra” (zwykła stołowa), „Angielską - mocną”, „Truflową” - średniej mocy na winie”, „Jedyną – mocną - słodką”, „Łagodną na winie”, „Sarepską – bardzo mocną” (słodką), „Kaparową na winie”, „Kremską”, „Chrzanową – mocną”, „Reklamową” – mocną i łagodną; sześć rodzajów sosów: „Kabul – pikantny”, „Tatarski”, „Musztardowy - łagodny”, „Majonezowy – łagodny”, „Tomato - Catchup”, „Firmowy - pikantny”, nie licząc kilku gatunków majonezów. 

 

Kapitał zakładowy wynosił 100.000 zł, firma zatrudniała 50 pracowników i posiadała 2 sklepy firmowe, w Warszawie – przy ul. Królewskiej 17 i w Łodzi - przy ul. Piotrkowskiej 18. Przetrwała bombardowania we wrześniu 1939 r., a w pierwszych dniach okupacji na polecenie władz niemieckich została przeprowadzona do prowizorycznych pomieszczeń na Mariensztacie. Podczas Powstania Warszawskiego fabryka i sklep firmowy przy Królewskiej uległy zniszczeniu, odbudowane po wojnie zostały z mocy dekretu znacjonalizowane. Po 1989 r. próbował reaktywować firmę prawnuk założycielki - Janusz Schweitzer, wszedłszy w spółkę z kolegą. Wydrukował etykiety, przypominające przedwojenne i rozpoczął produkcję asortymentu zgodnego z dawnymi, uświęconymi tradycją recepturami. Niestety próba przywrócenia rodzinnej firmy się nie powiodła i ta upadła. Pozostał niesmak klęski i kilkanaście stylizowanych etykiet oraz specjalnie wykonanych słoików.

 
 

 

 
 

Reklama

No images