Wola

Fabryki

FABRYKA SKÓR „G. WEIGLE SYNOWIE” Drukuj

 

 

ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ ->

 

POSŁUCHAJ WYWIADU ->  

 

ul. Piaskowa 4

 

Założycielem fabryki garbarskiej był, przybyły w 1874 r. do Warszawy z miejscowości Backnang w Wirtembergii, Gottlob Luis Weigle (1850-1934), majster garbarski. Początkowo zatrudnił się u swego starszego brata Johanna Wilhelma Frederika Weigle (1839-1911), wcześniej osiadłego w Warszawie i posiadającego własną garbarnię przy ul. Niskiej. Po paru latach pracy u niego, w 1878 r. założył własny warsztat garbowania skór białych przy ul. Burakowskiej 13, przeniesiony i rozbudowany na fabrykę na działce liczącej ok. 230 mkw. przy ul. Piaskowej 4 na warszawskich Powązkach. Garbarnia realizowała duże zamówienia dla rynku rosyjskiego – głównie dla armii carskiej, dzięki czemu w szybkim tempie się rozwijała, zwiększając swoją produkcję. Dopiero wybuch I wojny światowej spowodował zastój. Uciekający przed zbliżającym się frontem niemieckim Rosjanie rekwirowali gotowe wyroby, maszyny i zmagazynowane surowce, a mężczyzn, w tym właściciela – Gottloba Weigle i jego synów: Aleksandra i Edwarda, przygotowanych do prowadzenia rodzinnego zakładu, jako obywateli narodowości niemieckiej internowali już w pierwszych miesiącach wojny w głąb Rosji – do Orenburga nad rzeką Ural. Trzeci syn, który w tym czasie odbywał służbę wojskową w armii JCM Wilhelma II i jako mechanik służył w lotnictwie, walczył jako strzelec pokładowy na froncie zachodnim, tam został zestrzelony i przebywał w niewoli francuskiej.

 

Na okres wojny budynki fabryczne zostały wydzierżawione przez pozostałą w Warszawie rodzinę. Po zajęciu miasta przez Niemców, armia okupacyjna dokonała następnej rekwizycji i to, co jeszcze nie zostało rozgrabione przez Rosjan, wywiozła do Niemiec. Szczęśliwie dla zakładu, po zakończeniu działań wojennych, do wolnej już Polski, powrócili z Rosji właściciele i rozpoczęli odbudowę i wyposażanie zdewastowanej fabryki. Pieniądze na odbudowę i inwestycje uzyskali ze sprzedaży niewielkiej majętności ziemskiej w podwarszawskich Łomiankach, nabytej jeszcze w czasach prosperity zakładu. W ponownym uruchomieniu produkcji pomogły długoterminowe kredyty uzyskane w Londynie przez Gottloba Weigle dla całego przemysłu garbarskiego w kraju. Odbudowana Fabryka Garbarska „G. Weigle i Synowie” należała do przodujących w Polsce, a jej wyroby, takie jak: broxacalfy, rindboxy, chevreaux z przeznaczeniem głównie na pokrycia meblowe, ubrania i eleganckie obuwie, cenione w kraju i zagranicą - na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 r. otrzymały dwa złote medale, jak również na targach i wystawach we Francji, Szwajcarii i Austrii. Surowce pozyskiwano w głównie w Ameryce Południowej.   

 

W grudniu 1928 r. bracia Aleksander (1888-1968), Edward (1890-1938) i Bogusław Henryk (18892-1963) Weiglowie zawiązali spółkę, którą w lutym 1939 r. przekształcili w spółkę akcyjną pod nazwą: Fabryka Skór G. Weigle – Synowie SA. W lutym 1934 r. zmarł nestor rodu Gottlob Luis Weigle, a w połowie stycznia 1938 r., w wyniku długotrwałej choroby – jego syn, dyrektor finansowy firmy i wiceprezes Związku Przemysłowców Garbarzy – Edward Weigle. Wybuch II wojny światowej jedynie na czas walk o Warszawę przerwał pracę zakładu, który po wkroczeniu armii okupacyjnej pracował, wykorzystując połowę swej mocy produkcyjnej, dając zatrudnienie i deputaty żywnościowe ok. 100 pracownikom i ich rodzinom. Poza tym zaopatrywał podziemie w ściśle reglamentowany przez okupanta towar, który na tzw. „czarnym rynku” miał swoją cenę. 

 

W r. 1950 z mocy zarządzenia Ministra Przemysłu z 6.03.1945 r. fabryka została przejęta przez Skarb Państwa i podporządkowana Centralnemu Zarządowi Przemysłu Skórzanego, przekształconemu następnie w Zjednoczenie Przemysłu Skórzanego, ten utworzył Zakłady „Syrena”, z siedzibą w Warszawie, którym m.in. podlegała przejęta garbarnia rodziny Weiglów przy ul. Piaskowej. Obecnie w miejscu wyburzonej fabryki wzniesiono osiedle mieszkaniowe, a dom mieszkalny właścicieli, stojący na posesji Piaskowa 4 – przejęty przez „wspólnotę mieszkaniową”, częściowo przebudowany – odremontowano. Obecnie w Polsce żyje 7 wnuków, 7 prawnuków i 12 prawnucząt Gottloba L. Weigle, założyciela fabryki garbarskiej.

 
 
 

Reklama

No images